Ook dat is Schoon Schip: Een appel die er lekker uitziet
Straks is het zover.
Dan beginnen we aan wat écht de laatste rechte lijn is: de laatste vier voorstellingen van Schoon Schip. Wat ik tot nu toe onthouden heb? Dat meningen weer erg in trek zijn. En dat is goed nieuws. Lijkt me. Dacht ik totnutoe dat we dit stuk enkel onder een gecontesteerd vertaalde titel speelden, blijkt nu dat het het stuk zelf is dat gecontesteerd is. Oeps! Foutje. Al vind ik dat er tegenwoordig wel erg weinig nodig is om controverse uit te lokken. De media verliest voor het minste de trappers. En het Noorden. Maar gelukkig nooit zijn eigengereidheid en zijn ego.
Verder aan het lijf ondervonden dat de opgestapelde vermoeidheid die bij mij steevast met het regisseren gepaard gaat, met kleine beetjes wordt losgelaten. Het leidde tot wat inert in mijn zetel hangen om zeer matige Champions League wedstrijden voorbij te zien kruipen terwijl een zekere landerigheid zich van mij meester maakt. Geen zorgen, hoor zo gaat het altijd. En meestal gaat het wel over.
Volgende week zal enkel meer van datzelfde brengen, dat weet ik nu al. En ook daar heb ik nu al vrede mee.
Maar eerst kijk ik nog uit naar het laatste speelweekend in de Mark Liebrecht Schouwburg.
Ik hoop daar niet alleen te zijn.
BerD
3 reacties
RSS met reacties TrackBack identificatie URI
Inderdaad : de laatste rechte lijn wordt onverbiddellijk ingezet.
Het is nu of nooit om nog een plaatsje te bemachtigen op het Schoon Schip en de kersverse Portugese moppen te aanhoren.
Ik ga het in deze blog niet hebben over de Knack-recensie( die moet je zelf maar lezen) en ook niet over voor-of tegenstanders van het Schoon Schip. Dat zal van alle tijden zijn.
Ik ga alleen maar een zin aanhalen die je kan lezen als je in Antwerpen HetPaleis bezoekt. Op een muur staat daar: ‘Kunst moet niets, theater moet niets. Behalve boeien.’ Kan het duidelijker verwoord worden? En die kunst hebben onze liefhebbers toch maar weer eens bewezen met BerD’s Clean House-schip, spijts de vele randbemerkingen, niet qu het optimaal spel maar qua toneeltekst.
Ja…je durven openstellen voor een niet zo gewone verhaallijn, blijkt voor velen een zee te ver. Maar niet getreurd. Gewoon fier zijn op al het werk!
Ik ga alvast nog langskomen om onze bemanning hun laatste reis te zien maken. Ik hoop van jullie hetzelfde.
En om mijn voorlaatste bloglijntjes ( ja…ook voor mij houdt het op met nu zondagochtend een allerlaatste verbinding te maken) te eindigen onthou ik een zin uit en artikel van de krant over het laatste boek van Tom Lanoye ‘Sprakeloos’ waar hij over zijn moeder schrijft die een goed amateurspeelster was en waarvan hij het volgende zegt:” Er komt veel talent uit het amateurtoneel. Het is één van de bloedbanen van het theater”.
Zo hoor je het ook eens van een ander. Al de rest is zwijgen en…gewoon de resterende dagen afkomen naar MLS te Mortsel. Deal? Afvaarten telkens om 20.15u. en zondag nog eentje om 15u.
Raymond
Zondag 4 oktober: open bedrijvendag, werelddierendag, K2 is terug K3 met Josje erbij, Tremelo viert de heiligverklaring van Damiaan, ik vier mijn verjaardag maar…hét belangrijkste nieuwsitem van de dag is uiteraard het definitief aanmeren van het Schoon Schip in de haven.
Mijn gedachten dwalen af naar Mercator die in Oostende nog steeds aangemeerd ligt om daar nog altijd dàt schoon schip te kunnen bezoeken.
BerD’s Schoon Schip wordt evenwel helemaal ontmanteld en zegge dat dit, dames en heren, dé creatie was en is voor Vlaanderen. Ja, de creatie waar zo hard aan gewerkt is. En…het mocht gezien worden. Het zicht alleen al aan de buitenkant in al zijn lichtstanden was clean, sober én efficiënt. De bemanning mocht zich op en top uitleven op het dek en dat deden ze zoals het van echte Strevenaars verwacht werd. Ik was er gisteren nog getuige van en ik zag weer een prachtige vaart. Om trots op te zijn!
Al heeft men lijntjes geschreven in de aard van ‘De boom heeft zijn best gedaan’ en was er hier en daar ook wat wenkbrauwgefrons, dan nog moet en mag Streven fier zijn om dit ‘Clean House’ geprogrammeerd te hebben. Wie doet het hen na? En kom nu niet af dat dit ruikt naar chauvinisme. No way!! Gewoon: chapeau! De rest is zwijgen!
Ik heb in deze bloglijnen een paar keer vermeld dat de song van BerD in dit hele verhaal zeker dat lied was van Garry Hagger nl. ‘Dit is het mooiste, mooiste moment…’ Dat wordt vanaf nu vervangen door BerD met een song van Frank Sinatra: ‘And now, the end is near; and so I face the final curtain…’ Inderdaad: het doek valt!
Het lei(ij)derschap valt van zijn schouders en hij wordt over korte tijd gewoon bemanningslid van een ander vaartuig. Het is zelfs zo dat één van de bemanningsleden van het Schoon Schip dan zelf leider wordt of liever leidster om BerD al ‘Hakkelgarend’ naar een Fort te brengen waar hij duchtig op de rooster zal gelegd worden. Ja…het leven is hard, maar ik denk dat BerD gehard is na zijn Schoon Schip-avontuur om ook de volgende trip te overleven.
Ik neem dus nu definitief afscheid van al die Schoon Schip-momenten op deze blog.
Ik heb er van genoten. Hopelijk komen we vroeg of laat mekaar weer tegen op onverwachte blogparty’s. Wie weet? Aan jullie allen : nog eens een dikke proficiat en levet nog lang en vooral…’scone’.
Ik wil eindigen met een gedicht van me met het doek nu te laten zakken met vooral nog één raad: laat de herinnering nog lang nazinderen door ons allen!
DOEK
Het doek is gevallen
het spel is uit
schmink afgeveegd
kostuum geruild
weg rol
weg fantasie
weg verhaal
doek
magie versmelt terug tot realiteit
lege scène
lege zaal
doek
het spel is gespeeld
de dagdagelijkse beslommering
neemt de rol weer over
maar nu
zonder spots
zonder applaus
zonder doek
Raymond
P.S. De laatste doet het licht uit.
Zal ik dat dan doen ?
Het is herfst geworden doorheen deze productie.
En Freddy – ik had nog iets over willen schrijven, but who counts ? – heeft mijn zoon een appel aangeboden na de laatste voorstelling. Sander heeft hem warempel opgegeten, en lekker bevonden !
Kortom, tijd om te gaan slapen.
Dag BerD, we’ll meet again